In een kring van deelnemers brengt u een probleem in. De begeleider stelt vragen naar feitelijke gebeurtenissen in uw leven. 

Bijvoorbeeld: is er iemand in de familie vroeg gestorven, uitgestoten of vergeten, of heeft iemand een ernstige ziekte gehad? 

De begeleider vraagt u daarna om deelnemers in de groep uit te nodigen om bepaalde familieleden te representeren. U kiest bijvoorbeeld iemand uit voor uw vader, uw moeder en voor uzelf. Deze representanten gaan staan. U neemt hen een voor een bij de schouders en geeft hen een plaats in de ruimte. Daarna gaat u zitten en u kijkt alleen nog maar toe. De familieopstelling doet haar werk. 

De deelnemers staan op hun plek en laten gebeuren wat er gebeurt. Ze kunnen alle mogelijke gevoelens krijgen, zoals boosheid, verdriet, onverschilligheid, machteloosheid. De representanten kunnen de neiging krijgen om bepaalde bewegingen te maken of om op de grond te gaan liggen. Ze kunnen die bewegingen eventueel uitvoeren.

Langzaamaan wordt zichtbaar wat er speelt in de familie. De opstelling laat zien hoe een familielid verbonden kan zijn met het lot van een ander familielid en hoe dat kan leiden tot problemen. De begeleider verandert eventueel de posities van de representanten. Hij laat hen bepaalde zinnen uitspreken. Dat doet hij echter ook weer niet altijd. Soms is het genoeg om alleen maar zichtbaar te maken wat er is.

De begeleider kan u op een gegeven moment vragen uw plaats in de opstelling over te nemen van uw representant.